برترین‌ها: آریا فاطمی‌مقدم در توئیتر نوشت: اینکه گروهی از ادبیات پیروانی در تلویزیون به وجد آمده و اینستاگرام و توئیتر را مملو از حق خواهی و فاع جانانه او از پرسپولیس کرده اند عجیب نیست و گروه های متعصب هواداری چنین رویه ای را دوست دارند؛ اما اینکه فکر می کنید پرسپولیسی بودن یعنی حتما علاقه به ایشان را با هم مرور کنیم.

اینکه حالا شجاع را خائن و بی معرفت می خوانید نشان می دهد یادتان نیست پیروانی هم شهریور 75 و بعد از بازگشت تاریخی برابر آلیما، به پیشنهاد السد پاسخ مثبت داد و تیم را چند ماه قبل از نیمه نهایی تاریخ برابر پوهانگ تنها گذاشت؛ دوپهلو برخورد نکنید، اگر شجاع خائن است افشین هم بود.

نگرانم ضعف حافظه عمومی باعث شود 15 سال دیگر شعار "شجاع باتعصب" را هم از روی سکوها بشنویم. شاید مشکل از ماست که آشتیانی، زادمهر و خوردبین را در پست سرپرستی دیده ایم و طعم افشین به ذائقه مان نمی سازد.

برای پرسپولیسی های بی تعصب! مثل من در آن دهه سوال بود در حضور مدافعان باکیفیتی مثل یحیی، سهراب و حتی زرینچه، چطور همیشه پیروانی فیکس تیم ملی است؛ یک تکل درخشان، یک نجات دروازه و یا یک برتری در کورس از او مثال بزنید تا آدم سکوت بکند.

متخصص زیرآب زدن! نقش مهمی در شکرآب شدن رابطه هاشمی نسب و علی پروین و در ادامه عابدزاده و پروین داشت، عشق به بازوبند باعث جدایی دو تا محبوب ترین ستاره های تاریخ پرسپولیس شد. عاقبت؟ کارما و بیرون شدن توسط همان علی پروین و خداحافظی در لباس پیکان.

فضائل اخلاقی؟ در دربی 23 خرداد 81، دوربین زوم روی صورت افشین بود که رکیک ترین الفاظ را بعد از زمین خوردن به زبان آورد. این مدل بازیکنی را دوست دارید؟ نوش جانتان اما همه مثل شما نیستند.

در دربی 22 آبان 77 بی دلیل با آرنج ضربه محکمی به صورت فرهاد مجیدی در محوطه جریمه زد و کلی هم به وجئ آمدند که به زعم خودشان آن بچه سوسول را زدی، فیلمش را بارها دیده ام اما پیدا نکردم، این سبک بازیکنی را می پرستید، یا حافظه تان ضعیف شده یا خط فکری شما با بقیه فرق می کند.

اشتباه خودش در دربی پنج اسفند 79، کندی عجیب، جلو رفتن بی دلیل و عدم پوشش مناسب را با این ادبیات پوشش می دهد، گروهی هم لابد کف و سوت و هورا که دمت گرم که در و دیوار را له کرده ای، همین برای پوشش یکی از عجیب ترین و یکطرفه تریم شکست های تاریخ دربی بس!

چند سالی خبری از افشین نبود و سال 87 به عنوان دستیار قطبی بازگشت. روال اخلاقی این است که اصولا دستیاران بعد از جدایی سرمربی استعفا می دهند. اما افشین قطبی نیمه شب رفت و افشین پیروانی فردا صبح سرحال و آماده در تمرین اعلام سرمربیگری کرد.

اما این محبوبیت هم سرانجامی نداشت و شکست برابر ملوان در آزادی همین فریادها را تبدیل به "پیروانی حیا کن" کرد. این بار عمر حضور افشین در پرسپولیس یک سال طول کشید و او به تندی به سمت درب خروجی بدرقه شد.

در ادامه نه مقبول کی روش بود و نه برانکو، فقط امین های نوجوان اینستاگرامی برایش هورا می کشیدند. برخی معتقدند فوتبال ایران همین است و باید اینگونه حقت را بگیری. همین هایی که لابد این فلسفه را در رانندگی و پشت چراغ قرمز و جاده چالوس هم رعایت می کنند.

اما چه کسی گفته راه موفقیت این است؟ مگر در دوره چهار ساله درخشان برانکو کجا پیروانی نقشی در موفقیت ها داشت؟ مگر در فصل اول فوتبال چشم نواز برانکو و برتری های متوالی خبری از این منش و ادبیات بود؟

این ادبیات را دوست دارید؟ قابل احترام، اما همین پرسپولیس کریم باقری هم دارد که بعد از گلزنی به استقلال در بهمن 88 در برنامه نود از هواداران رقیب دلجویی و عذرخواهی می کند که ناراحت شان کرده.

این تیم همایون بهزادی هم داشته که علیرغم هت تریک در دربی شش تایی ها یک عمر با احترام از رقیب صحبت کرده، پرسپولیس کلانی، مهدی مهدوی کیا، یحیی، بزیک ... و بسیاری ستاره مهم تر و البته محترم هم در این چند دهه در ترکیب داشته است.

اینکه روی آنتن رنده به دروغ فردی که دستیار خودش هست و همه کاره تدارکات باشگاه را فردی ناشناس معرفی کند برای تان افتخار دارد؟ آخرش هم بگوید اصلا به کسی ربطی ندارد در رختکن ما چه می کند، از تناقض این همه فضائل اخلاقی که ریتوئیت و استوری می کنید دردتان نمی گیرد؟

بهتر نیست سرپرست جای تزریق واکسن عشق و کری های بچگانه حواسش به عیسی آل کثیر باشد و به او تذکر بدهد که بابا جان این شادی گل شائبه برانگیز است، بهتر نیست حواسش جای استوری گذاشتن به اکانت باشگاه باشد که با افتخار از خونریزی نادرشاه سخن نگویند؟

این سبک همه جای دنیا کم و بیش طرفدار دارد، پیروانی هم باهوش است و خوب می داند چگونه هوادار جذب کند، اما این باشگاه با برانکوی اغلب آرام (به جز چند مورد)، با مهدی کیا و باقری و بهزادی و زادمهر به همه افتخارات دست یافته و رقیب کوچک و بزرگ را هم تحقیر نکرده است.

سبک افشین باتعصب دوست دارید؟ کاملا قابل احترام، اما کری خواندن های سخیف و دروغ گفتن روی برنامه زنده از نظر برخی در شان باشگاه بزرگ پرسپولیس نیست، این را هم گوشه کنار عقایدتان قبول کنید، همین. تمام.